جایی شنیدم که علاقه حاصل عدم شناخت هست. فکر میکنم با این موضوع در دنیای روابط انسانی موافق باشم.
این روزها من خیلی با آقای ۰ وقت میگذرونم. خوش میگذره. اما دلم برای خانوم ۱ هم تنگ شده. دیشب داشتیم با هم صحبت میکردیم. این دفعه قوی تر بودم. فکرکنم واقعاً راجع به من صدق میکرد. اگه بهش اهمیت ندی، خاموش میشه و اگه توجه کنی، بیشتر.
گاهی به خانوم ۱ غبطه میخورم که چقدر راحت میتونه از آدمها متنفر باشه. تنفر هم جرئت میخواد. آره. میگن دوست داشتن ملزم به اعمال شجاعت هست. ولی در تنفرورزی هم دقیقاً همین امر مطرحه. هردوی اینها دشوار هستن.