کمی دهشتناک است که چطور با جهان بیرون به مبادله شخصیت میپردازیم. شخصیتهایی که به مثابه خمیر مجسمهسازی عمل میکنند و مجال خشک و سفت شدن را نخواهند داشت.
گاهی به خود نظر میکنم و دیگران را میبینم. افرادی که با آنها تعامل داشته ام و به نوعی، خودآگاه یا ناخودآگاه برخی از رفتارهای آنان را من نیز اعمال کردم. احتمالاً عکس این قضیه هم رخ داده و آنها نیز چنین کردهاند.
گمان میکنم که این امر اجتناب ناپذیر تلقی شود. نیک آن است که آگاهانه به این امر تن دهیم، حتی اگر این آگاهی تلخ و گزنده باشد.