با اینکه آتش‌بس تمدید شده، قطعی اینترنت الان به روز ۵۵ رسیده و برای ما که برنامه‌نویس هستیم واقعاً تبدیل شده به یه دردسر جدی. چیزی که باید ساده و همیشه در دسترس باشه، الان محدود شده به یه اتصال نصفه‌نیمه. از طریق یکی از دوستام یه کانفیگ دارم که خیلی محدود بهم دسترسی به اینترنت بین‌الملل میده؛ می‌تونم خبرها و تکنولوژی‌های جدید رو ببینم، ولی عملاً اون‌جوری که باید نمی‌تونم ازش استفاده کنم و بیشتر حسرتش می‌مونه.
با این حال بیکار ننشستم. توسعه‌ی وبلاگ و CMS شخصی خودم رو شروع کردم. ایده‌اش اینه که یه پلتفرم مستقل برای وبلاگ‌نویسی باشه که کمتر وابسته به سرویس‌های دیگه باشه. اگه همه‌چیز طبق برنامه پیش بره، نهایتاً تا دو هفته دیگه از طریق آدرسی که آخر پست می‌ذارم در دسترس قرار می‌گیره.
بعد از اینکه اینترنت وصل شد، یه کانال تلگرام هم راه می‌ندازم و از روند کار و خود پروژه عکس و توضیح می‌ذارم.