ابتدایی ترین متود مدیریت حافظه

قطعی اینترنت باعث شد بیشتر کتاب بخونم و واسه یادگیری دنبال منابع آفلاین بگردم و خب چی بهتر از کتاب(قبلا خیلی کتاب خون بودم🙂)
منبع حرفام کتاب Operating systems از ویلیام ایتالینگز هستش!

داشتم متد های قدیمی مموری منیجینگ رو میخوندم که به یکی از ابتدایی ترین روش های مدیریت حافظه رسیدم به نام تک برنامگی ساده(SSPMM) که طرز کارش خیلی ساده و بامزه بود.
اینجوری که در هر لحظه یک برنامه در حال اجرا باشه و هنگامی که برنامه میاد تو مموری کل مموری رو در اختیار میگیره. اگرم که حافظه کافی نباشه کلا برنامه اجرا نمیشه :/

این متود دو تا حالت داره ینی وجه کاربر و وجه ممتاز که سیستم عامل میره تو وجه ممتاز و برنامه هم میره تو وجه کاربر. مثلا فرض کنید سیستم۱ مگابایت مموری داره.
فرض بگیر حدود ۳۷۰ کیلوبایت رم برای سیستم عامل میره و ۶۴۰ کیلوبایت هم فرض میگیرم خالی میمونه. اینجوری اون برنامه میره تو اون ۶۴۰ کیلوبایت و ادرس های تولید شده هم نمیتونن بیشتر از N باشن(تو عکس میبینید).

مقدار این N هم که محدودیت حافظه هستش تو یه رجیستر به نام limit regiater تو CPU ذخیره میشه که بیشتر نشه.(اگر ادرس تولید شده بزرگتر از N بود یه وقفه(interupt) از نوع program fault رخ میده.💥