بعد از سالها برنامهنویسی تازه این یکی دو سال هستش که دارم چیزهایی میسازم که بقیه هم استفاده میکنن. چرا؟ سوادش رو نداشتم؟ چرا داشتم کماکان... حالا درسته هر روز در حال یاد گرفتن چیزهای جدیدم ولی اون زمان هم میتونستم یه سری چیزا بسازم ولی بیشترین دلیل "انجام ندادن" این بود که از شکست میترسیدم! میترسیدم اون چیزی که توی ذهنم هست نشه! میترسیدم که کسی استفاده نکنه! میترسیدم کسی نقد بکنه منو!
اما این روزها کتابخانههایی که توی pypi گذاشتم کلی دانلود شده، از بخشهای مختلف آیکد آکادمی استفاده میشه و مهمتر از همه هر روز دارم از بلاگیفای یاد میگیرم! اینکه آدما نظرشون رو میگن و من میفهمم چی داره اشتباه پیش میره و چی نه. شکستی وجود نداره! من یا برنده میشم یا یکی دیگه از میلیونها روش برای شکست رو کشف میکنم!