من فکر میکنم وزیر شدن پیاده وقتی میرسه ته خط رو اختراع کردن تا پیاده‌ها هم دلخوشی داشته باشن و از پیاده بودن خودشون استعفا ندن. پیاده همیشه یه پیاده هستش حتی وقتی میرسه ته خط هم تبدیل به وزیر نمیشه! جاشو‌ میده به وزیر انگار مثلا کار دیگه ای بلد نیست یا مثلا وزیر وقتی میخواد بیاد داخل میزنه پس کله پیاده و میگه خاک تو سرت این چه وضع بازی بود؟ بشین بیرون و یاد بگیر!
من الان حس اون پیاده رو دارم! یه عمر گفتن بدو بدو تو وزیر میشی! بعدش میبینی همیشه تظاهر بوده و تو فقط حکم اون مهره رو داشتی که باهات بازی کنن تا بتونن با تو مهره‌های باارزششون رو زنده کنن. حالم بده! اگه اینجا رو نداشتم بنویسم الان احتمالا صندلی کناریمو پرت میکردم سمت این آدمی که جلوم هی داره پاشو تکون میده.